Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Drukte en aandacht

Enige tijd geleden stelde een drukke vader dat ik de relatie met mijn kinderen goed kon houden omdat ik makkelijk praten had. Ik was namelijk niet zo druk voor mijn werk, veronderstelde hij. Mmmm, dat is geloof ik niet helemaal waar. Ook ik heb een volle agenda en zeker in mijn tijd bij Stichting Chris/De Hoop maakte ik vaak veel uren. Daarnaast reisde ik regelmatig naar het buitenland, iets dat ik nog steeds doe. 

Dat zijn geen dingen die vanzelf gaan, ook al vind het leuk. Het is steeds een keuze, ga ik wel of ga ik niet. Het is ook een kwestie van prioriteit stellen: God eerst, dan gezin, dan andere dingen. En daarbij kan de balans natuurlijk best wel eens (tijdelijk!) doorslaan naar de ene of de andere kant. Ik heb mijn gezin altijd bij alle beslissingen betrokken die inbreuk maakten op het gezinsleven. Natuurlijk in de eerste plaats mijn vrouw, die in de beginfase alleen was met kleine kinderen. Maar zodra de kinderen ouder werden, betrok ik ze bij besluiten en reizen die ondernomen moesten worden. Ik moet eerlijkheidshalve wel vertellen dat het makkelijker werd toen ik er regelmatig eentje mee kon nemen op mijn frequent flyer miles zodat ook zij al op jonge leeftijd een en ander van de wereld konden zien. Dat hebben we ook altijd wel als een stukje compensatie gezien voor de keren dat ze hun vader moesten missen. Natuurlijk is dat geen excuus voor je afwezigheid als vader! Je bouwt geen intieme relatie met je kind door ze een keer in de 4 jaar mee te nemen op reis! Daarvoor is meer nodig, maar het geeft wel wat tegenwicht aan de keren dat ze je moeten missen.

Toch, als ik terug kijk op de tijd dat de kinderen klein waren, heb ik geen belangrijk moment in hun leven gemist. Altijd was er de mogelijkheid om er op een of andere manier bij te zijn: het eerste stapje, de eerste zwemles of-zwemdiploma, de musical in groep 8 en ga zo maar door. Misschien was het Gods genade in al die drukke tijden maar het is wel een feit. Natuurlijk zal ik ook dingen hebben gemist, daar ben ik wel zo eerlijk in. Maar het is wel zo dat ik ook tijdens mijn reizen altijd dagelijks contact zoek met thuis als het enigszins mogelijk is. Vroeger was dat lastiger, maar tegenwoordig is skype een geweldige uitkomst! Je hebt daardoor de gelegenheid om gewoon op de hoogte te blijven van wat er thuis gebeurt, en het visuele contact vind ik helemaal een uitvinding: kun je elkaar toch in de ogen kijken om te zien hoe het echt gaat! Het enige dat je nodig hebt is een internetverbinding en als die er is heb je geen enkel excuus meer om geen contact met thuis te leggen. Tijd? Ja natuurlijk kost het tijd! Maar als het je prioriteit is, dan is je keuze toch duidelijk? En dat geldt altijd, ook voor drukke vaders die misschien geen buitenlandse reizen maken, maar 80 uur in de week op kantoor zitten. Je kunt altijd even bellen met je kinderen, of WhatsAppen, zodat je op de hoogte bent van hun doen en laten. Bijkomend voordeel is, dat je ze leert praten aan de telefoon of hun gevoelens onder woorden leert brengen. En ook hierin geldt: jong geleerd is oud gedaan!

Christa’s reactie…
Drukte en aandacht... Twee dingen die vaak niet goed samen lijken te gaan. ‘Nu even niet, ik heb het druk’, is een veel gehoorde zin in onze maatschappij tegenwoordig. Ook mijn vader gebruikt die zin weleens, maar nooit op het moment dat ik hem echt even nodig hebben om dingen te vragen of verhalen te spuien. Over het algemeen denk ik dat mijn vader een stuk drukker is dan veel andere vaders, vaak werkt hij ook in het weekend en ’s avonds. En toch heb ik nooit het idee (gehad) dat hij niet beschikbaar voor mij was. 

Toen mijn zusjes en ik jong waren en hij op reis ging, was er nog geen sprake van makkelijke communicatie via bijvoorbeeld Skype. Maar iedere ochtend mochten wij bij onze moeder in het grote bed komen en dan had hij voor iedere dag een briefje geschreven voor ons. Dat zorgde ervoor dat hij toch dichtbij leek. We keken er echt naar uit om het volgende briefje te openen. Gelukkig gaat het tegenwoordig een stuk makkelijker om contact te houden. Nu ik niet meer thuis woon, is er sowieso sprake van een andere manier van aandacht en communicatie. Ik mis het niet als mijn vader een week weg is, aangezien ik gewend ben om mijn ouders niet meer dagelijks te zien. Maar nog steeds weet ik dat hij altijd bereikbaar is voor me als er iets aan de hand is.

Het reizen is inderdaad een bijkomend voordeel geweest van iets waar verder best wel wat nadelen aanzaten. Hierdoor heb ik al veel van de wereld mogen zien op jonge leeftijd, wat natuurlijk enorm leuk is. Wat daarnaast heel fijn was, was dat je dan een hele week lang de onverdeelde aandacht van papa kreeg, die je niet hoefde te delen met je zusjes. Aan de andere kant was het vaak lastig om hem een week of twee weken lang niet te zien en dat dit meerdere keren per jaar voor kwam. Ik heb echter niet het idee dat het onze relatie negatief beïnvloed heeft, voor zover ik me kan herinneren was hij altijd thuis op belangrijke momenten.

Naast de belangrijke momenten wordt er thuis ook in kleine dingen een stukje aandacht gegeven, dat kost bijna geen tijd. Zo komt mijn vader bijna altijd even naar iedereen toe als hij thuis komt, om gedag te zeggen en gelijk even te vragen hoe de dag geweest is. Dat momentje van aandacht is kort, maar wordt echt gewaardeerd.

Drukte en aandacht... Het doet me denken aan een liedje van Casting Crowns, ‘American Dream’. Dit liedje gaat over het harde werken van een vader, om alles aan zijn gezin te kunnen geven in materieel opzicht, en daarbij verliest hij het aspect ‘aandacht’ uit het oog. Er komt duidelijk in de tekst en videoclip naar voren hoe belangrijk aandacht is. Zie Youtube voor de videoclip, echt een aanrader om even te kijken! Oh, en vaders (inclusief mijn eigen): het aspect ‘aandacht’ komt een stuk beter uit de verf als tijdens het kletsen de smartphone even weggelegd wordt!