Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

's Avonds een vent, 's morgens een vent...

Kinderen opvoeden betekent dat je ze steeds meer leert om hun eigen verantwoordelijkheid te dragen en ook de gevolgen van hun eigen daden. Dat gaat gelukkig meestal goed, maar soms moet je bijsturen omdat je als ouder ziet (of vindt!) dat het de spuigaten uitloopt. Eén van die onderwerpen waarop dat regelmatig gebeurt in ons gezin, is het fenomeen bedtijd. Of misschien kan ik beter zeggen: de hoeveelheid energie die beschikbaar is na aftrek van het slaaptekort…

Afgelopen kerstvakantie was het weer zover. Uitslapen is een favoriete hobby van onze dochters. En hoewel we zelf niet zo’n voorstander zijn van erg lang uitslapen, knijpen we in het begin van de vakantie wel eens een oogje dicht. Maar wat er langzamerhand dan gebeurt is dat het dag-nachtritme gaat verschuiven. Steeds later naar bed, steeds later opstaan en dan gaat het fout als ze weer naar school moeten en vroeg moeten opstaan. Want dan zijn ze toch zooooo moe… terwijl ze net vakantie hebben gehad! Dat moet dus anders, vinden wij. Maar dan is de praktijk wel even anders dan de theorie.

Wat is dat toch met bedtijden in de opvoeding? Naast eten lijkt er geen item te zijn dat zoveel strijd oplevert tussen ouders en kinderen. En dat begint al op heel jonge leeftijd. Wij hebben onze kinderen altijd redelijk vrij gelaten wat betreft bedtijd als ze eenmaal op de middelbare school zaten. Wat Christa nu regelmatig de uitspraak ontlokt dat Lise (de jongste) echt veel later naar bed gaat dan zij ooit mocht. En dat is ook wel zo. Maar er zijn gewoon ook verschillen, Christa heeft bijvoorbeeld veel meer slaap nodig dan Lise. Even terug naar die strijd rondom bedtijden. Enige tijd geleden had ik een discussie met Christa. Ze had een vergadering gehad bij de studentenvereniging en daarna waren ze met zijn allen nog wat blijven drinken. Het was gezellig en voordat ze het door hadden was het half vijf ‘s morgens. Ik vond dat niet normaal. Later hadden ze nog een gezellig feestje en werd het een keer half zeven. Voor alle duidelijkheid: ik ben ook student geweest! En toch snap ik het niet. Natuurlijk maakte ik de fout om in de discussie aan te geven dat God de nacht had gemaakt om te slapen en de dag om te werken. Dat kwam al helemaal niet binnen, want het was gewoon gezellig en ik moest me er vooral niet zo druk om maken. Toch vond ze het wel raar dat Lise het onlangs tot half zes uithield met haar vriendinnen… Waarom dan?

Ik vind dat het een trend aan het worden is. Op tienerweekenden en zelfs zondagschoolkampen wordt er al rekening mee gehouden dat het tot vroeg in de morgen doorgaat. Het is per slot van rekening maar één keer per jaar en als je er als ouder iets van zegt dan ben je ouderwets en snap je het niet. Maar is dat zo? Is dit een trend die “normaal” is en die we maar moeten accepteren? Ook nu hebben jonge mensen voldoende rust nodig en volgens mij is er ook een Bijbelse deugd die we kunnen vangen onder discipline en zelfbeheersing. Christa is zelf tienerleiding en ik ben benieuwd naar een gemotiveerd antwoord van haar!

Christa’s reactie…
Mijn eerste reactie op deze column was ‘flauw!’. Hoewel ik al wist waarover de column zou gaan en dus niet verbaasd had moeten zijn om het bovenstaande te lezen.

Inderdaad, ik was verbaasd toen ik hoorde hoe laat mijn zusje in bed lag. Toen ik namelijk de leeftijd van mijn zusje had, lag ik meestal al om 20:30 uur in bed en toen heb ik het zeker nooit half zes gemaakt. Nu ik anderhalf jaar studeer, heb ik het al wel twee hele keren (oké, misschien iets vaker) echt heel vroeg gemaakt. De dag erna zorgde ik dan wel dat ik niks bijzonders te doen had, daar ben ik dan wel verstandig genoeg voor. En soms is het inderdaad gewoon heel gezellig en heb je een heel goed gesprek ’s nachts. De keuze die je dan maakt, maak je bewust en de consequenties (de dag erna moe zijn en vroeg naar bed moeten) ken je. En dat vind ik het grote verschil met tieners die op tienerkamp nachten soms zelfs volledig overslaan. Afgelopen jaar op tienerkamp lagen er wat meiden van twaalf jaar pas om half drie te slapen. De dag erna waren ze ziek, zwak en misselijk en hebben ze bijna niks meegekregen van het programma. Terwijl juist zo’n kamp zo enorm opbouwend kan zijn voor hun geloof! Jongens en meiden van die leeftijd kunnen volgens mij de consequenties van hun daden nog niet geheel overzien. Zij hebben dus op zo’n kamp tienerleiders nodig die duidelijke grenzen stellen. Naast het feit dat zo’n kamp dan veel meer kan bijdragen aan hun geloofsopbouw, is het overdag ook een stuk gezelliger én is het voor de ouders stukken fijner als ze hun kinderen in redelijk uitgeslapen toestand terug krijgen. Immers, zij moeten hun kinderen maandag weer uit bed krijgen om ze naar school te helpen…

Tja, dan dat Bijbelse argument van dag en nacht. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik, hoewel ik het er op zich mee eens ben, het ook wel een beetje een slap argument vind. Immers, als we ons echt volledig zouden houden aan het dag en nachtritme, dan zouden we eigenlijk op stok moeten wanneer het donker wordt. Waar leg je anders de grens van dag en nacht? Dit zou echter betekenen dat je in Lapland dan dus bijna nooit wakker zou worden in de winter en in de zomer bijna niet zou slapen.

De Bijbelse deugd die gevangen kan worden onder discipline en zelfbeheersing, is zeker belangrijk. Echter, als ik weet dat ik de dag erna een drukke dag heb, dan heb ik zeker wel de discipline om op tijd naar bed te gaan. Ik denk dat het soms heel erg laat maken, niet laat zien dat je geen discipline en zelfbeheersing hebt. Als je op de juiste momenten hierin verstandig weet te zijn en die discipline wel toepast, denk ik dat je goede afwegingen maakt. Dus misschien is het dan ook niet zo erg dat mijn zusje het zo laat heeft gemaakt, maar toch, gevoelsmatig… Overigens, hoewel mijn ouders het geen half 7 maken, wordt het meestal ’s nachts voor ze even samen kunnen zitten en hoe was het spreekwoord ook al weer? Goed voorbeeld doet goed volgen!