Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Kopen, kopen, kopen...

Christa en ik zijn onlangs samen naar een conferentie in Chicago geweest. Dat was een leuke vader-dochter trip! De conferentie ging over Child Spirituality en dat was voor ons beider vakgebied erg interessant. Uitdagend om je hersens goed te laten kraken, leuk om samen weg te zijn en genieten van de leuke dingen die Amerika te bieden heeft! En daar zat nog wel een addertje onder het gras….

In de aanloop naar de reis hadden we natuurlijk regelmatig overleg over hotel, vliegticket en de dingen die we daar zouden doen. En wat ook steeds om de hoek kwam kijken, wat er gekocht zou moeten worden. Immers, veel dingen zijn in de VS goedkoper of daar wel te koop en hier niet. En tot een bedrag van bijna € 450 mag je belastingvrij invoeren. Steeds vaker kwam het langs: ‘dat wil ik nog kopen’, en ‘o ja, dat koop ik wel in Chicago’ en ‘eigenlijk heb ik dat ook nog nodig’. Christa zal haar ding er wel over schrijven, maar het heeft me wel aan het denken gezet.

We leven in een tijd van crisis, zegt men. En het zal natuurlijk ook zo zijn als je je baan kwijtraakt, maar het is maar hoe je het bekijkt. En wat maken onze jonge mensen er van mee?

Ik heb de laatste tijd wat vaker naar binnen gekeken; in ons gezin, maar ook bij mezelf. Wat hebben we het toch goed, wat hebben we het makkelijk in ons land en wat zijn we snel ontevreden en gaan we staken of protesteren. En ondertussen maar kopen… Of ben ik nou wat al te kort door de bocht? Maar welke jongeren leren nog sparen? Ik met eerlijk zeggen dat ik meestal op dat vlak over onze meiden geen klagen heb. Maar ook zij vinden het vanzelfsprekend dat er van alles kan en geven hun commentaar als het een tandje minder wordt. Want dat is misschien nog wel het lastigste: terug naar wat minder, terwijl we altijd gewend zijn om meer te krijgen, om te groeien, om het beter te doen. Die term consuminderen is zo gek nog niet.

Mag het dan allemaal niet? Mogen we niet genieten van onze rijkdom? Ik denk van wel, maar hoe dragen we onze verantwoordelijkheid als goede rentmeesters? De gelijkenis van de talenten is bekend, maar wat doen we daar in de praktijk mee? En hoe dragen we dat over aan onze kinderen? Net als vele anderen hebben wij ook een sponsorkindje en dragen onze kinderen financieel bij. Maar dat blijft toch een lastig punt en ik moet er regelmatig naar vragen. Onze kinderen zijn ook een product van hun tijd waarbij het voor hen een bewuste keuze is om het anders te doen dan hun vrienden of zelfs hun vrienden te motiveren om bewust te denken aan hen die het minder hebben. Het in de macht van de Mammon raken is dichter bij ons allemaal dan we denken….

Christa’s reactie…
Het in de macht van de Mammon raken... Die laatste zin kwam wel even binnen toen ik hem las. Hoe zit dat eigenlijk met mij? Ik heb naast mijn studie een goede baan als docent, waarmee ik met gemak rond kan komen en kan sparen voor een heleboel leuke en nuttige dingen. En dat geld is wel verdraaid makkelijk, ik kan het in gedachten wel 20 keer uitgeven aan van alles en nog wat.

Toen ik hoorde dat de conferentie in Chicago door zou gaan, heb ik, naast het kijken welke onderwerpen er daar behandeld zouden worden, inderdaad ook gelijk even gecheckt of er een leuk outletcenter in de buurt zat. En die zat er, dus de maand ervoor probeerde ik alleen noodzakelijke dingen te kopen. Zodat ik daar lekker kon winkelen. Dat is dan al lastig, want tja, dan ga je winkelen met je zusje en kom je toch een mooie aanbieding tegen… Dan heb je die schoenen weer gekocht voordat je het weet. Misschien een beetje vrouw-eigen.. ‘Oh, en dit heb ik nog nodig’, en ‘zus wil ik graag nog hebben’ en ‘dit moet ik ook niet vergeten te kopen als ik in Chicago ben’. Zo’n zinnetje als ‘het in de macht van de Mammon raken’ komt dan opeens erg dichtbij. Zou ik ook zonder zoveel geld kunnen, zou ik een stapje terug kunnen doen?

Dit herinnert me aan een preek van een aantal weken geleden. Deze preek was tijdens de ‘zondag van de vervolgde kerk’, en het ging over vervolgde christenen. Mensen die zo goed als niks hadden, maar vol waren van God. Niet wanhopig op zoek naar geld en spullen om een beter leven te krijgen, maar vol van God! En dan kom ik aan met mijn mooie kleding, elektronica en andere zaken, die ik toch niet mee kan nemen als ik dit leven verlaat… Die preek heeft me zeker aan het denken gezet. En ik denk dat dit een hele belangrijke vraag is: houden al die dingen die wij ons kunnen veroorloven ons niet weg van God? We mogen zeker genieten van wat God heeft gegeven, maar ik heb voor mezelf weer even heel helder dat ik mijn geld in overleg met God mag uitgeven. Zowel aan anderen als voor mezelf. En dat ik het nooit boven God mag stellen. Dingen die je wel weet, maar die op zijn tijd echt wel herhaald mogen worden.

Ik heb zeker genoten in Chicago, het is altijd gezellig om met mijn vader weg te zijn en nieuwe dingen te leren. Ook voor het winkelen hebben we tijd gemaakt. Dat met mijn vader kunnen doen is altijd erg leuk. Hij is het ondertussen aardig gewend, met een vrouw en vier dochters!

Het is goed om dan te kunnen genieten van het feit dat ik mooie dingen kan kopen. Ik heb mijn geld wel bewuster besteed na die preek en het nadenken hierover. Bewust hiermee bezig zijn kan echt geen kwaad, want ja, wie slim winkelt koopt minder? Nou ja, in ieder geval bewuster!