Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Hosea in Nederland?

Een grensrechter die een beslissing met de dood moet bekopen, ambulancepersoneel dat wordt mishandeld… bijna dagelijks zijn dergelijke situaties in het nieuws. Wat is er aan de hand in ons land? Maureen Altorf, Projectleider van No Apologies, een karaktervormend weerbaarheidsproject voor jongeren, gaat in op deze vraag.

We worden regelmatig geconfronteerd met schokkende berichten over jongeren die zo buiten hun boekje gaan dat ze daarbij anderen verwonden of zelfs doden. Neem bijvoorbeeld het ernstige voorval van de grensrechter die door een stel vijftien- en zestienjarigen dusdanig aangepakt wordt dat hij het leven erbij laat. Of denk aan de vele malen dat we in het nieuws horen over hulpdiensten die worden lastig gevallen wanneer ze iemand in nood helpen. En dan heb ik het nog niet gehad over de gezagsdragers die worden bekogeld, bus-, tram-, of metrochauffeurs die worden belaagd of docenten die worden getreiterd. Wie de krant er op naslaat, het journaal volgt en enige maatschappelijke betrokkenheid heeft, weet dat de samenleving momenteel gekenmerkt wordt door dit soort gebeurtenissen.

Rechtvaardigheidsgevoel
Op de één of andere manier ontwaakt er bij veel mensen een rechtvaardigheidsgevoel wanneer ze, vanuit hun eigen moreel geweten, geconfronteerd worden met onrecht. Neem nu het voorval van een politieman die een jongeman heeft neergeschoten. Er loopt nog een onderzoek over het hoe en wat. We krijgen veel details te lezen over de neergeschoten jongen en het blijkt dat het niet een echt lieverdje was. Hij had veel problemen thuis, maar hij stond wel op het punt om zijn leven te beteren. In Nederland – dat opeens een heleboel rechters en advocaten rijker is – luidt de algemene publieke opinie dat ‘de politieman berecht en gestraft moet worden’. Dat de diender misschien wel moest vrezen voor zijn leven, doet even niet ter zake. Ook het ernstige voorval van de grensrechter veroorzaakt een roep vanuit de maatschappij. Deze keer is de opinie dat ze ‘die jochies voorgoed op moeten sluiten’. Het rechtvaardigheidsgevoel vraagt om een zondebok. Iemand moet de schuldige zijn. Er wordt gewezen naar de cultuur, naar een partij, naar de overheid, school, sport, hobby, etc. etc. Men pleit voor hardere straffen, meer bevoegdheid voor gezagsdragers en strakkere regelgeving.

Waar ligt het probleem?
Maar waar ligt nu ten diepste het probleem van al dit geweld? Hoe komt het dat je het vroeger niet in je hoofd haalde om uit te vallen tegen een politieagent? En dat je er niet over nadacht om tijdens het voetballen de scheidsrechter uit te schelden voor een erge ziekte, of überhaupt zonder respect te reageren naar mensen in uniform (die een gezagsverhouding duiden)? Om antwoord te geven op deze vragen, moeten we naar twee factoren kijken: onze maatschappij en Gods Woord. Laten we in eerste instantie eens kijken hoe onze maatschappij tegenover leiderschap staat. In 2004 is er een onderzoek gedaan door het sociaal cultureel planbureau (SCP) en Motivaction naar sterk leiderschap in de samenleving. Daaruit bleek dat 60% van de ondervraagden goede leiders belangrijker vond dan wetten en regels. Verrassend was dat juist veel jongeren hiervoor pleitten. In 2005 is er ook vanuit alle politieke partijen (m.u.v Groen Links) een voorkeur voor sterke (moreel) goede leiders uitgesproken. Ons land zou daar baat bij hebben, want: zo leider, zo volk. Een Bijbelse visie, zo lezen we als we het boek Hosea openslaan. ‘Zo priester, zo volk’, stelt de Here in Hosea 4:9. Het hele stuk in hoofdstuk 4 omschrijft de toestand van Israël. Hoe was de samenleving op dat moment? Vloeken, liegen, moorden, stelen, echtbreken, geweld, bloedbad volgde op bloedbad, ongerechtigheid, ontucht, dronkenschap, etc. Het lijkt de 21ste eeuw wel…

Wie is er verantwoordelijk?
Hosea geeft aan waarom de maatschappij zoveel excessen ‘rijk’ is: trouw en liefde zijn niet meer de fundamenten van de samenleving. Er is geen betrouwbaarheid, geen eerlijkheid en oprechtheid in het land. En hierop spreekt de profeet de leiders van het volk aan. Door het gebrek aan goed leiderschap krijg je dit soort excessen in een samenleving. Een land heeft baat bij goede leiders. Dat bevestigt ook het onderzoek dat ik eerder aanhaalde. Maar daar stopt Hosea niet. Want in zijn rede benoemt hij de belangrijkste reden waarom het verkeerd gaat in het land en dat is het gebrek aan kennis van God. In zijn betoog richt hij zich vooral tot de priesters. De priesters maakten deel uit van het formeel leiderschap in die tijd. Zij behoorden het volk bekend en vertrouwd te maken met de Here. Dat was hun taak, hun missie. Maar zij verzaakten. En de Here God was daar woest over.

Als er dingen niet goed gaan, dan wordt altijd degene aangesproken die er verantwoordelijk voor is. Zo handelt God ook. We kunnen beamen dat er in deze tijd inderdaad een gebrek is aan kennis van Gods Woord. Een gebrek aan Zijn waarheid. We zien het in onze samenleving. Er is niet alleen een moreel verval, maar ook een geestelijke armoede. En dan komt het… wie is daar verantwoordelijk voor? Wie behoort bijvoorbeeld de kinderen bekend en vertrouwd te maken met de Here? Wie behoort de principes vanuit Gods Woord voor te leven? Is het alleen de rol van de kerkleiders? De pastoraal werkers? De oudsten, diakenen? De theologen? De godsdienstwerkers? Zondagschooljuffen en -meesters? 1 Petrus 2:9 geeft antwoord op deze vraag: 

1 Petrus 2:9 ‘Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk [Gode] ten eigendom, om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht’

Met grote daden verkondigen wordt bedoeld dat we de bijzondere morele voortreffelijkheid in gedachten, gevoel, handelen, karakter en deugdzaamheid van de Here duiden en benoemen. Gods Woord is duidelijk over wie de verantwoordelijkheid draagt: gij echter...

Ga jij deze verantwoordelijke uitdaging aan?

Dit artikel is geschreven door Maureen Altorf. Maureen is één van de Projectleiders van No Apologies, een karaktervormend weerbaarheidsprogramma voor jongeren. No Apologies heeft  als doel om jongeren van elf tot achttien jaar inzicht te geven in moreel besef, moreel geweten en moreel handelen. Ze worden uitgedaagd om na te denken over zichzelf, hun eigen leefwereld en de keuzes die ze maken. Voor meer informatie over dit programma kun je terecht op www.noapologies.eu. No Apologies is onderdeel van Stichting Generatio.