Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Dankbaar zijn

Ook onze kinderen groeien duidelijk op in een westerse cultuur en in een gezin waarin het ze aan niets ontbreekt. We hebben een dak boven ons hoofd, doen iedere week boodschappen, kunnen verjaardagen vieren inclusief cadeautjes en ga zo maar door. En ook al doen we ons best om onze kinderen te leren beleefd te zijn en te bedanken voor datgene wat ze krijgen... beïnvloed door de wereld om hen heen worden ze zeker. Dat gaan we nu met name bij Micha (3) merken. De afgelopen tijd weigert hij steeds vaker om iemand te bedanken voor iets wat hij krijgt. Zondag bereikt dat zijn hoogtepunt als iemand zomaar een leuk cadeautje langs komt brengen en meneer pertinent weigert om hiervoor te bedanken.

Diezelfde zondag staat er een Family Night op het programma over het vijfde gebod. Gezien bovenstaande ontwikkeling besluiten we het thema om te gooien. Vanmiddag hebben we het over “dankbaarheid”. Niet omdat we “dank u wel” zeggen op zich nu zo belangrijk vinden, maar om de achterliggende gedachte: het is niet vanzelfsprekend dat we het zo goed hebben en zoveel hebben om dankbaar voor te zijn!

Arme kindjes
Als we de Family Night aankondigen, weten beide heren – ja, zelfs Jefta van ruim een jaar – niet hoe snel ze naar de tafel moeten rennen. Met een big smile vraagt Micha wat we vandaag gaan leren. We leggen uit dat we het vanmiddag gaan hebben over ‘dankbaar zijn’. We beginnen met een filmpje over armoede onder Nederlandse kinderen. Daarin vertellen arme kinderen hoe ze zich voelen. Sommigen hebben dagen geen eten. Anderen vertellen dat hun verjaardag nooit gevierd wordt omdat daar geen geld voor is. Na het filmpje zit Micha vol met ‘waarom-vragen’ en dus hebben we de gelegenheid om uitgebreid met hem te praten over dit thema. Leuk om te zien is hoe hij zelf de link legt naar ons sponsorkindje Francis. Daar maakt hij regelmatig een tekening voor en hij bidt iedere dag voor Francis en zijn familie. Hij weet dat we Francis helpen omdat wij het heel goed hebben en de Here God ons vertelt dat wij mogen zorgen voor andere mensen die het niet zo goed hebben als wij.

Stenen van dankbaarheid
Tijd om ons ‘dankbaarheidsmandje’ erbij te pakken. Simon en ik hebben al enkele jaren de gewoonte om voor alle bijzondere gebeurtenissen in ons leven, een steen in een mandje te leggen. Achterliggende gedachte zijn de gedenkstenen die het volk Israël op moest richten ter herinnering aan een wonder van God. Iedere dag als we het mandje met de stenen zien staan worden we herinnerd aan zoveel dingen waar we God intens dankbaar voor zijn. We pakken enkele stenen op en vertellen aan Micha wat ze betekenen. Eén van de stenen staat symbool voor zijn geboorte. Vervolgens vragen we Micha na te denken over iets waar hij dankbaar voor is. Hij mag twee stenen versieren met verf – staat altijd garant voor feest :) - en als ze droog zijn mogen de stenen in het mandje. Uiteindelijk besluit Micha dat hij dankbaar is voor ons huis, zijn bedje, pappa en mamma, Jefta en de baby’s in mamma’s buik. We besluiten de Family Night door een tekst te leren, die herhalen we de rest van deze week, welke is afgeleid van Efeze 5:20a: Dank God onze Vader ALTIJD voor ALLES!

Dank u wel pappa…
Als we ’s avonds ons toetje gaan eten, wordt ons weer even duidelijk hoe snel kinderen toch eigenlijk leren. Micha mag bij pappa zijn schaaltje met dubbelvla op komen halen. Hij pakt het schaaltje aan, kijkt naar pappa en zegt: “Dank u wel pappa, voor het toetje!”. De boodschap is voor nu in ieder geval overgekomen. We zijn benieuwd wanneer we hem weer aan deze Family Night mogen herinneren… ;)