Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Ervaringsverhaal Dragers van traditie

"Een nieuwe traditie starten is best lastig"

Family Builders/Bouwstenen/Bouwsteen vijf/Familie van 't Wout.JPGElly van ’t Wout is getrouwd met Corné en moeder van drie kinderen: Luuk, Sil en Jippe. Zij is pedagoge in opleiding en stagiaire bij Generatio. We vroegen haar naar haar ervaringen met tradities.

“Als ik aan tradities denk, denk ik aan Kerst”, vertelt Elly. “Ik denk aan de boom die we pas mochten optuigen als pa de lampjes erin gedaan had. Ik denk aan mijn moeder die die oerlelijke piek er elk jaar weer inzette, want die had ze gekocht toen mijn oudste zus vier was… Dat verhaal hoorden we elk jaar.

Een lange traditie
Ik denk ook aan de oliebollen die mijn moeder (70 jaar), nog ieder jaar, op oudejaarsdag bakt. Alle kinderen komen een schaaltje halen aan het einde van de dag. Pa moest die dag op de kinderen letten. Inmiddels is pa ‘opa’ en let hij op zijn kleinkinderen. Één van de kinderen kan daardoor meehelpen met bakken. Tradities kunnen dus veranderen, vervormen. Wellicht, als mijn moeder niet meer bakken kan, ook verdwijnen…

Een nieuwe traditie in ons gezin
Nieuwe tradities kunnen evengoed geboren worden. Zo zijn wij met ons gezin een nieuwe traditie begonnen: Tijdens de zondagavondmaaltijd maken wij tijd voor een gesprek met onze kinderen (zes, drie en twee). Dit doen we door een gemakkelijke, lekker lange maaltijd te bereiden met verschillende hapjes. Vervolgens nemen we het spel ‘Kaarten op tafel’ en praten we met elkaar over wonderen, God, hemel, Bijbel, liefde, school, etc. In de toekomst hopen we ook te praten over verkering, seksualiteit, huwelijk.

Soms lastig
Een nieuwe traditie starten, vinden wij best lastig. Misschien doordat we het te graag willen of door de leeftijd van onze kinderen. Hoewel ‘die van drie’ ons regelmatig versteld doet staan! Onze nieuwe traditie lukt ook niet altijd. Soms zijn we moe of hebben wij, als ouders, veel aan ons hoofd. Soms zijn de kinderen het na één vraag zat. Dan stoppen we gewoon en komt het later wel. We slaan hierdoor wel eens één, twee of vier weken over. De wil is er, maar dat maakt het niet altijd makkelijk om uit te voeren.

Ons verlangen
We willen graag openheid in ons gezin: tijd voor elkaar vrijmaken, leren luisteren naar elkaar, elkaar begrijpen en de verschillen zoeken. Natuurlijk niet alleen op zondagmiddag. Dit mag een traditie zijn die warmte en genegenheid brengt. Iets wat we samen hebben. Iets waaraan de kinderen kunnen terugdenken zoals ik terugdenk aan die oerlelijke piek. Hopelijk denken onze kinderen er dan achteraan: een hechte band, veiligheid, warmte, thuis.

Tot slot
Dat het instellen van nieuwe tradities niet altijd van een leien dakje gaat, mag duidelijk zijn. Maar de moeite waard is het wel. Zo zei onze oudste zoon die morgen jarig is: ‘Mama, ik heb net in de auto gebeden dat ik vergeet dat jullie morgen voor mij gaan zingen en dat er slingers en ballonnen hangen, want dat vind ik zo leuk.’ Daar kan ik nou van genieten. Een traditie die voor ons door de jaren heen al zo gewoon is geworden, bezorgt ons kind enorm veel plezier. Wat wil je als ouder nog meer?”