Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Grootouder anno 2015

Uit onderzoeken en artikelen wordt duidelijk dat grootouders van nu veel meer oppassen op hun kleinkinderen dan 25 jaar geleden. Eén van de redenen is dat hun volwassen kinderen daaraan meer behoefte hebben; meer moeders werken en meer ouders zijn alleenstaand. Als grootouders op de kleinkinderen passen ondersteunen zij hun kinderen; bovendien geeft dit henzelf veel plezier. Bijna 98% geeft aan dit met vreugde te doen. Verder blijkt uit onderzoeken en statistieken dat een intensief contact met kleinkinderen tijdens de kindertijd kan bijdragen aan sterke familiebanden later in het leven. Dit contact blijkt voor een groot deel te blijven bestaan als de kleinkinderen de volwassen leeftijd bereiken. Ook het contact tussen grootouders en hun eigen kinderen is hierdoor beter.

Wanneer ik terugdenk aan mijn grootouders dan zijn zij in mijn herinnering oude mensen. Op zich is dat een heel verschil met de grootouders in deze tijd. Ik bewaar dierbare herinneringen aan de logeerpartijen die hoogstens één keer per jaar plaatsvonden. Wij woonden ruim 100 kilometer bij elkaar uit de buurt maar de liefde en trouw van mijn grootouders staan in mijn geheugen gegrift.

Mijn kleinkinderen wonen daarentegen bij mij in de buurt. Wij hebben een sterke familieband en met een afgesproken regelmaat neem ik de taak van hun ouders over. Mijn man en ik merken dat onze kleinkinderen gewoonten van hun ouders herkennen in hun grootouders en mede daardoor hun eigen identiteit ontwikkelen. Zij zien van ons leven veel meer dan ik dat van mijn grootouders zag en met regelmaat wordt er gesproken over de periode dat hun ouders kind waren. Dit geeft boeiende gesprekken over de verschillen tussen vroeger en nu. Soms is dit ook hilarisch. Toen mijn dochter opmerkte dat de telefoon in de winkel defect was en zij niet “naar buiten” kon bellen, merkte de kleinzoon op: ‘Dan ga je toch buiten staan!’ Op haar beurt legde zij hem uit dat dit niet kon, omdat de telefoon met een draad vastzat aan het toestel. Hij was totaal verbaasd omdat hij alleen maar een draadloos exemplaar kende.
Die verschillen in cultuur zijn nog groter wanneer wij spreken over de tijd waarin mijn schoonouders opgroeiden. Mijn schoonvader heeft aan het eind van zijn leven een boek geschreven over zijn levensloop. Mijn oudste kleindochter van 14 jaar heeft kortgeleden dit boek gelezen en merkte op dat zij nu begreep wat de oorlog voor onze familie betekend heeft en waar de ondernemingsdrift vandaan kwam. Zij herkende haar eigen ondernemingsdrift.

Vanuit Psalm 78 wordt op ons een beroep gedaan om Gods grote daden door te geven aan het volgende geslacht. Wat is het dan een genade om te zien dat onze kinderen dit op hun beurt weer doorgeven aan onze kleinkinderen en wij samen met Jozua kunnen zeggen: “Wij en onze familie zullen de Here dienen.” Dat is niet vanzelfsprekend en wij kunnen niet in de toekomst kijken. Wel weten wij dat wij iedere avond de namen van onze kinderen en kleinkinderen bij God noemen. Deze God heeft zich laten kennen in zijn woord als ‘IK BEN’. Hij zegt in zijn woord: ‘Ik zal er zijn!’ Hij was er in de tijd van mijn grootouders, mijn schoonouders en Hij is er ook nu. We leven in 2015, een jaar dat heel gecompliceerd is begonnen en waarin we ons realiseren hoe kostbaar vrijheid is. Die vrijheid willen wij voorleven aan onze kinderen en kleinkinderen. In Hem zijn wij vrij! Laat dat onze opdracht zijn in 2015: Zijn vrijheid voor te leven.