Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Verantwoorde kleding: durf jij dit aan?

De lente is in het land en in kledingzaken hangt de nieuwe collectie: ‘frisse’ voorjaarskleding in zonnige kleuren en pasteltinten. Heel aantrekkelijk! Verzucht jij regelmatig: “Dat  je nodig moet gaan shoppen omdat je niets hebt om aan te trekken” ? Voordat je op pad gaat om je kledingkast te vullen met nieuwe, betaalbare musthaves, wil ik je voorstellen aan Damaris *.

Damaris in Bangladesh herkent jouw probleem; zij heeft slechts één jurk en die moet ook weleens gewassen worden. De werkdag die voor haar ligt baart haar echter grotere zorgen. Ze werkt gemiddeld veertien uur per dag in die grote textielfabriek, waar jouw stone-washed jeans of mijn fleurige lentejurkje wordt geproduceerd. De werkdruk is extreem hoog. Zij en haar vrouwelijke collega’s krijgen niet het loon dat ze verdienen. Wél ontvangen ze ‘bonussen’ in de vorm van verbaal of fysiek geweld, zoals verkrachting. Bovendien is de werkomgeving onveilig en ongezond. Als gevolg van het stof hebben de vrouwen hoofdpijn, geïrriteerde ogen, longproblemen en huidaandoeningen. Bangladesh is, na China, de grootste exporteur van kleding. De loonkosten zijn er laag en daarom is het hier voor modeketens goed zaken doen. Datzelfde geldt voor Polen en Tsjechië: Premium en luxe merken van beroemde couturiers, waarvoor je als consument diep in de buidel moet tasten, worden hier vaak onder slechte omstandigheden geproduceerd. Er komt weliswaar meer aandacht voor de miserabele arbeidsomstandigheden in de textiel- en kledingindustrie; hier en daar zijn verbeteringen aangebracht. Toch voel ik mij machteloos als ik de lange lijst van kledingmerken zie, waarvan nu al bekend is dat deze onder miserabele omstandigheden geproduceerd worden. Ben ik hier als christen medeverantwoordelijk voor? Mijn levensstijl heeft inderdaad invloed op mijn directe omgeving, maar heeft ook consequenties voor mens en milieu elders in de wereld!

God heeft mij de opdracht gegeven om als een betrouwbare rentmeester voor Zijn schepping te zorgen (Genesis 1: 26-30). Hij vertrouwt Zijn bezit aan mij toe! In Mattheüs 6: 25-32 zegt Hij, dat ik niet bezorgd hoef te zijn over voedsel en kleding, want dat Hij in deze behoeften zal voorzien. Ik lees ook: “Als wij echter voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn." (1 Timotheüs 6:8). Tevreden zijn met genoeg! En Damaris dan? Strekt Gods zorg zich dan niet uit naar haar, die voor een hongerloontje werkt in een kledingfabriek in Bangladesh? Of, sta ik de vervulling van Zijn belofte misschien in de weg door mijn manier van leven? De Heere vraagt van mij niets anders dan recht te doen, goedertierenheid lief te hebben en ootmoedig met Hem te wandelen (Micha 6:8). God maakt Zijn principes t.a.v. geld en bezittingen in Zijn Woord aan mij bekend: “Van Mij is het zilver en van Mij is het goud.”  (Haggai 2:9). Ben ik bereid Hem zeggenschap te geven over ‘mijn’ geld, óf ben ik baas in eigen beurs? Deze twee keuzes zijn namelijk niet verenigbaar (Mattheüs 6: 24). Ik word bemoedigd vanuit Psalm 37: 25-26: “…maar ik heb de rechtvaardige nooit verlaten gezien, of zijn nageslacht op zoek naar brood. De hele dag ontfermt hij zich en leent uit, en zijn nageslacht is tot zegen.” Als opvoeder mag je kinderen leren dat het fijn is om te delen van jouw rijkdom, om zo recht te doen aan de naasten en zorg te dragen voor de aarde. Rentmeesterschap en zorg voor het milieu zijn thema’s die een plaats moeten krijgen in de (geloofs)opvoeding.  

Ik daag je uit om met dit thema aan de slag te gaan. Zet kleine stappen, stel haalbare doelen. Kies bewust: Koop kleding van merken die bezig zijn de arbeidsomstandigheden te verbeteren; ook als dat consequenties heeft voor je portemonnee. Stel kritische vragen over de herkomst van je favoriete kleding. Sponsor als gezin bijvoorbeeld een kind of een (vak)onderwijsproject in Bangladesh. Ga samen met de kinderen na wat jullie ecologische voetafdruk is en hoe je deze kunt verkleinen (http://voetafdruktest.wnf.nl/). Het onderzoek ‘Wat mag een T-shirt kosten?’ biedt aanknopingspunten voor een gesprek over verantwoorde kleding (http://www.michanederland.nl/wp-content/uploads/2013/07/Compleet-Micha-Zondag-2013.pdf).

Heb je nog steeds behoefte om je garderobe aan te vullen? Laat dan bij je aankopen niet  het model, de kleur en de juiste maat doorslaggevend zijn. Maar vraag je allereerst af, of je met deze aankoop recht doet aan Damaris!

*) Damaris staat symbool voor de 4 miljoen mensen die in Bangladesh werkzaam zijn in de kledingindustrie.

 Caroline de Koning – april 2016

 Meer lezen: www.rankabrand.nl/brand/search http://www.schonekleren.nl/ http://www.michanederland.nl/

Lees hier het artikel in het Reformatorisch Dagblad van 13 juni 2016