Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Grootouders onder de loep

Een grootouderdag die georganiseerd wordt. Daar word ik nou blij van. Een dag waarop alle opa’s en oma’s eens in het middelpunt staan en waarin er van en met elkaar geleerd kan worden. Heerlijk! Waarom? Voor mij zijn opa’s en oma’s een niet te dempen potentiële bron van onderzoek waaruit een hoop kennis kan worden opgediept. Op bijna elk vlak dat je kunt bedenken zullen ze namelijk meer ervaring hebben dan ik met mijn 21 jaren. Eerlijk gezegd zijn mijn motieven voor een grootouderdag dus niet helemaal onbaatzuchtig..
Zelf ben ik gezegend met twee opa’s en oma’s, aan elke kant van de familie. Met de ene oma ben ik laatst een dagje de stad in geweest, met de andere oma ga ik binnenkort naar het Museum Volkenkunde. Ondertussen kletsen we natuurlijk honderduit over mijn opleiding, hun komende verhuizing, vakanties en.. het verleden. Het verleden heeft me altijd al gefascineerd (vandaar de studie), en welke bron kun je beter krijgen dan iemand die het verleden persoonlijk heeft meegemaakt? Het leek me altijd heerlijk om te praten over die afgesloten tijd: de normen en waarden van toen, de gedragscodes voor galante jongemannen, de dingen die onfatsoenlijk waren voor die tijd of de eerste keer dat oma tegen de draad van die fatsoenlijkheid in ging. Alhoewel het soms wel over zulke dingen gaat (mijn oma moest naar de normen van haar tijd ‘achter het aanrecht’ toen ze trouwde), blijft het vaak hangen bij leuke, maar oppervlakkige familieverhalen. De grote, wereldse gebeurtenissen van vroeger die mijn aandacht trekken, zoals de Tweede Wereldoorlog of de hippiecultuur, blijven vaak onbesproken. Niet dat ik mijn oma’s met lang haar, een kralenketting, bloemen en hartjeszonnebril kan voorstellen, maar toch. Op dat gebied zou die bron wat mogen worden uitgebreid als je het mij vraagt.
Laatst zei een kennis tegen me dat ze naar haar grootouders ging om over God te praten. Daar had ze gewoon een afspraak voor gemaakt. Dat zette me wel aan het denken, want ook op dat gebied hebben opa’s en oma’s vaak veel meer ervaring. Ik weet nog dat ik eens aan oma vroeg of ze de Bijbel wel eens helemaal had gelezen, waarop ik terugkreeg ‘Oh ja hoor kind, al een paar keer!’.  Oef, stond ik daar met mijn gelezen evangeliën. Meer ervaring dus. Maar waarschijnlijk ook meer geleerd van fouten, moeilijke tijden en blijven vertrouwen. Wat een grote studiebron zouden opa’s en oma’s dan kunnen zijn op dat gebied! Later hoop ik zelf een oma te worden, die altijd precies de juiste woorden kan vinden om haar kleinkind op de juiste manier te wijzen naar Gods weg, zonder er constant de nadruk op te leggen. Idyllisch natuurlijk én regelrecht uit een boek wat ik laatst las, maar toch wel een goed streven.
Voorlopig is het gelukkig nog lang niet zo ver. Ik heb er echter wel een extra bron bijgekregen bij het begin van mijn relatie: een extra opa en oma om verhalen aan te onttrekken. En met hun docentachtergrond lukt dat vertellen meesterlijk. Wat een geluk!

Jolein Hondsmerk - kleinkind