Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Kleinkinderen zijn de kroon van de ouderen

“Kleinkinderen zijn de kroon van de ouderen” (Spreuken 17:6)

Pap, mam, jullie worden opa en oma! En de eerste reactie is er meestal een van blijdschap. En terecht. Want het is niet alleen een bijzonder geschenk voor de ouders, maar ook voor grootouders. En toch vormen zich, naast de euforie, langzaam maar zeker ook vraagtekens. Wat wordt er van jou verwacht? Welke rol heb je en mag je spelen? Moet je wel of niet bemoeien met de opvoeding?  

Bovendien sta jezelf ook nog volop in het leven en heb je, net als je kinderen, ook een gevulde agenda.

Het is een fabel om te denken dat opa en oma zeeën van tijd hebben en deze maar al te graag ingevuld zien worden door oppassen op de kleinkinderen. Het is ook een fabel om te denken dat een dag optrekken met je kleinkinderen je nog net zo makkelijk afgaat als 30 jaar geleden. Het is een fabel te denken dat je kleinkinderen opgevoed worden naar jouw opvoedstijl. Het is een fabel te denken dat als je kleinkinderen volwassen worden, zij nog steeds even betrokken zullen zijn bij opa en oma.

En toch, met de juiste balans, is grootouder zijn een tijd om met volle teugen van je kleinkinderen te genieten. En zij van jou. Een paar ingrediënten voor die balans:

 1e. Wees eerlijk. Stem voor jezelf af hoe je van betekenis kan en wil zijn binnen je andere bezigheden. Als je geen vaste dagen kan afspreken om op te passen, voel je daarover dan niet schuldig. Maak het je kinderen duidelijk dat ze niet kunnen uitgaan van de vanzelfsprekendheid dat je altijd kan inspringen. Ze weten dan waar ze aan toe zijn. Kunnen vaste dagen wel? Prima. Wees ook eerlijk over de tijdsduur dat dit voor jou lukt.  Schroom niet om ook gewoon ‘nee’ te zeggen als je er geen zin in hebt.

2e. Geef elkaar de ruimte. Er ontstaat een andere dynamiek in je gezin als je kinderen kinderen hebben. Het is wennen aan die nieuwe familiaire context. Geef je kinderen de ruimte om hun ouderschap in het opvoeden op hun eigen manier te doen. Sta ze bij met advies indien wenselijk. Geef ze niet het idee dat ze het allemaal verkeerd doen. Dat vraagt fijngevoeligheid. Bij je ouders thuis gaat het er anders aan toe dan bij opa en oma. Ook die ruimte moet je elkaar geven. Kleinkinderen moeten dat leren. Thuis kent een ander gareel dan bij opa & oma.

 3e. Probleemeigenaar. In elk gezin treden er wel eens problemen op. Het is belangrijk dat je je hart bewaakt om niet probleemeigenaar te worden van de sores van je kinderen. Ze moeten hier ook hun eigen weg in zien te vinden om in hun opvoeding en in hun huwelijk gevormd te worden. Langs de zijlijn leef je mee om, aIs de nood echt aan de man is, te ondersteunen waar nodig.

 4e. Persoonlijke aandacht. Vaak is het in het gezin een heel geregel om alles voor elkaar te krijgen. De ouders zoeken daarin terecht naar een stukje ritme en de kinderen zijn daar deel van. Wat is het dan genieten als ze bij opa en oma dat stukje ontspanning mogen vinden. Even niet iets moeten, maar gewoon mogen. Lekker even op schoot, of een stukje persoonlijke aandacht. Laat je huis een ‘home sweet home’ voor hun zijn.

 5e.  Erfgoed. Verhalen van opa en oma maken indruk op kleinkinderen. Niet voor niets bedeelt de Bijbel ook die rol aan ons toe. Het is zelfs de opdracht (Deu. 4:9). Wij hebben een unieke gelegenheid om onze kleinkinderen hun ervaringen met God te delen. Vooral in de fase waarin kinderen zich afzetten naar hun ouders, hebben wij die gunfactor.  Zo mag je in hen het vertrouwen en geloof in God helpen doen groeien. En hoe geweldig is dat!

Kleinkinderen zijn de kroon van de ouderen. Ze zijn de kers op de taart. De krenten in de pap. We mogen van ze genieten. Dus grijp die mogelijkheid!